İş Hukuku Temyiz Dilekçesi (Fazla Mesai Alacağı)

Tarafımızca açılan işbu davada, [REYHANLI] [YEREL MAHKEME]’nin [TARİH] tarihli kararı ile fazla mesai alacağı yönünden hukuka aykırı şekilde hüküm kurulmuş; anılan karara karşı yapmış olduğumuz istinaf başvurusu [ADANA] [BAM] tarafından [TARİH] tarihli kararı ile esastan reddedilmiştir. Ancak hem ilk derece mahkemesi kararı hem de istinaf merciince verilen karar, usul ve yasaya açıkça aykırı olup fazla mesai alacağı yönünden eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayanmaktadır. FAZLA MESAİ ÜCRET ALACAĞININ REDDİ HUKUKA AYKIRIDIR. Davacı müvekkil, davalı şirkette yurtiçi ve yurtdışı taşımalarda görevli tır şoförü olarak çalışmıştır. İşin doğası gereği haftalık 45 saatin üzerinde düzenli şekilde çalışmış, sefer dönüşlerinde bile yurtdışında davalı işverenin talimatı doğrultusunda yeni yük yüklenmesi için bekleme süresinde çalışmaya devam etmiş, hafta tatili ve bayram günlerinde de çalışmıştır. Bu vakıalar tanık beyanları ve dosya kapsamındaki delillerle sabittir. Yerel Mahkeme kararında, fazla mesai alacağına dair sadece tanık anlatımlarına dayanıldığı ve bu nedenle ispatlanamadığı belirtilmiş; ancak davalı işverenin, çalışma saatlerine ilişkin puantaj, takograf, takometre, GPS, araç takip sistem verileri gibi yasal olarak tutmakla yükümlü olduğu belgeleri sunmadığı görmezden gelinmiştir. Oysa Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin istikrar kazanmış kararlarında, işverenin puantaj ve denetim belgelerini sunmadığı durumda işçinin tanık anlatımlarıyla ispat yükünü yerine getirdiği kabul edilmektedir. Davalı taraf, kasıtlı olarak takometre ve takograf kayıtlarını sunmamıştır. Bu durumda Yargıtay içtihatlarına göre delil sunma yükümlülüğünü yerine getirmeyen işveren aleyhine değerlendirme yapılması gerekir. Zira işveren, işçinin çalıştığı gün ve saatleri gösterir belgeyi tutmak ve mahkemeye sunmakla yükümlüdür (İş Kanunu m. 66-68, HMK m. 222). Somut olayda, davalı işveren tarafından takograf kayıtları, sevk irsaliyeleri, araç çıkış-geliş belgeleri, araç teslim-tesellüm formları sunulmamıştır. Davalı tanıkları da davacının haftalık 45 saatin altında çalıştığını gösterir somut bilgi vermemiştir. Tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde davacının haftalık 70-80 saat civarında çalıştığı, hafta tatillerinde çalıştığı, fazla mesaiye kaldığı sabittir. 4857 sayılı İş Kanunu’na ve Yargıtay içtihatlarına göre işverenin, işçinin çalıştığı süreleri gösterir işyeri kayıtlarını (özellikle takograf, puantaj vb.) tutmak ve yargılamaya sunmakla yükümlü olduğu tartışmasızdır. Somut olayda bu yükümlülük yerine getirilmemiştir. Davalı işveren, takograf kayıtlarını ibraz etmemiş; buna rağmen Mahkemece bu durum davalı lehine değerlendirilerek fazla mesai alacağı reddedilmiştir. Bu yaklaşım delil sunma yükümlülüğünün işverene ait olduğu yönündeki yerleşik Yargıtay kararlarıyla açıkça çelişmektedir. Nitekim Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin emsal kararlarında; uzun yol taşımacılığı yapan tır şoförlerinin fazla mesaisinin yalnızca takografla değil, tanık beyanları, işyeri uygulamaları ve varsa teftiş kurulu raporlarıyla birlikte değerlendirilmesi gerektiği açıkça belirtilmiştir. Davacının işyeri kayıtlarının işverenin elinde bulunması ve bunların sunulmaması hâlinde, ispat yükümlülüğünü yerine getirmeyen işverenin bu eksikliğinin kendi aleyhine değerlendirilmesi gerekmektedir. Öte yandan, yargıtayın emsal kararlarında da açıkça belirtildiği üzere; uzun yol tır şoförlerinin fazla mesai iddialarının salt takografla ispatı şart değildir. Özellikle pasaport kayıtları, hudut kapıları giriş çıkışları, sefer listeleri, tanık anlatımları gibi delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği ve ispat yükümlülüğünün sadece işçiye yüklenemeyeceği vurgulanmıştır. SONUÇ OLARAK; Mahkemenin fazla mesai talebini yalnızca takograf sunulmaması gerekçesiyle reddetmesi hukuka, usule ve Yargıtay içtihatlarına açıkça aykırıdır. Mahkemece takograf kaydı sunmayan işverenin bu eksikliği dikkate alınmalı, davacının tanık beyanları, işyerindeki uygulamalar, takometre ve hudut kapıları araç giriş çıkış belgeleri ışığında fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda yeniden değerlendirme yapılmalıdır. SONUÇ VE TALEP : Yukarıda arz ve izah olunan nedenlerle; 1. [ADANA] [BAM] [18. HUKUK DAİRESİ]’nin [TARİH] tarihli kararının Yargıtay incelemesi sonucunda BOZULMASINA, 2. Bu karara dayanak teşkil eden [REYHANLI] [YEREL MAHKEME]’nin [TARİH] tarihli kararının fazla mesai alacağı yönünden BOZULMASINA, 3. Fazla mesai alacağı bakımından eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerin giderilmesi amacıyla dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 4. Temyiz yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine, karar verilmesini saygılarımızla arz ve talep ederiz. [TARİH]